ဆယ္အိမ္စုတို႔ရြာေလး
ဆင္ေကာင္ႀကီး
အၿမီးမွာ တစ္တတ္သည္
အရီးသာ တို႔ခ်စ္စရာရြာ
လွစ္ဟကာ ျပမယ္ပ
ကိုးဆယ္ဆသာ။
ဆယ္အိမ္စု
ခ်ိန္ျပဳလို႔ ခက္ပိုေနာ္
ရမက္ကို တကယ္သိမ္းမွ
ႏြဲ႔ယိမ္းတတ္ ေမာဟခြာ
ေဒါသမွာ သံသရာကြဲ႔
ေလာဘဟာ သံသယတိုးတယ္
ဖိုးေအးတို႔ရြာ။
သူႀကီးက ငါ႕ေနရာ
သူငယ္က ငါအတတ္
မယ္ေအးသာ မလယ္႐ႈပ္လို႔
အမယ္ဘုတ္ကဲ့ သူ႔ခ်ည္မွ်င္
မိၾကည္ခင္ ေငးမိႈင္စြာ
ေဘးထိုင္ကာ ဘုေျပာလုပ္
ယစ္ထုတ္က ေဟာင္ဖြာဖြာ
ဗလာတုတ္ ေယာင္ခ်ာခ်ာ
တုတ္တုတ္သာ မလႈပ္။
တို႔ေက်းရြာ မြဲျပာဆုပ္ခ်ိန္
သဲကာလႈပ္ ညီေစခ်င္
ရႊင္ေပ်ာ္ေပ်ာ္ စီေဝလွ်င္
ခင္မင္ေဖၚ ဒီတစ္သက္
ဖဲ့မထြက္ တြဲလွ်က္သာ
သံသရာ အက်ိဳးေမွ်ာ္
ႏိႈးေဆာ္လို႔ တို႔ေက်းရြာ
ေဆြးေႏြးကာလုပ္ ။ ။
" သစ္ရိပ္ညိဳ "
Comments
Post a Comment