ပိႏၷဲပင္
ရြာဦးထိပ္က ပိႏၷဲပင္
အံု႔အုံ႔ဆိုင္းဆိုင္း မိႈင္းတဲ့သြင္
သရဲျမင္တယ္ ကိုယ္ထင္ျပ
ရြာလံုးေၾကာက္ၾကရ။
ပရိတ္ေဆးမန္း ဦးသူေတာ္
ရြာလူထုက လြန္ပူေဇာ္
ဦးသူေတာ္က ညႊန္ၾကားျပ
ပိႏၷဲပင္ ကို တုတ္ႏွင့္ခ်။
ဟိုေန႔ကလဲ ဦးလွႂကြယ္
ေႁမြေပြးပိုးထိ ခံရတယ္
အပမွီတယ္ သူဆိုမွ
ပိႏၷဲပင္ ကို တုတ္နဲ႔ခ်။
ရြာေတာင္ပိုင္းက ကိုထူးသာ
ေရတိမ္နစ္လို႔ ေမ့ေမ်ာကာ
အဲ့ဒါဟာ အပပဲ
ပိႏၷဲပင္ ကို ကေလာ္ဆဲ။
ရြာထဲျဖစ္တဲ့ ျပသနာ
ပိႏၷဲပင္ ေၾကာင့္ တို႔ရြာနာ
ပိႏၷဲပင္ လည္း မခုတ္ရဲ
အပဝင္မွာ ေၾကာက္ေနျမဲ။
ျခံစည္း႐ိုးငယ္ ဝန္းပတ္ရံ
ပရိပ္မန္းၾကိဳး တန္းလို႔ခံ
အရိပ္မည္းဖန္ ဒီသရဲ
ပိႏၷဲပင္ မွာ မွီခိုဆဲ။
လူ႔ရပ္ရြာေျမ ခက္လွေပ
ေဖာ္စားေလွာ္စား စိတ္ထားေတြ
ငါ့ကိုေလ အဟုတ္႐ိုက္
ပိႏၷဲပင္ ကို ခလုပ္တိုက္။
ဪ လူမိုက္ ဪလူမိုက္။ ။
” သစ္ရိပ္ညိဳ ”
Comments
Post a Comment