က်မ္းဂန္ကယ္မွ
တို႔ရြာက ကိုလူလွ
ရိုးအလွေပ။
စာေပနယ္ က်မ္းဂန္ၿပ
ေၾကာက္ရြံ႕တတ္ေပ။
မင္းမႉးမတ္ အေထြေထြ
သ႔ူမေလေရွာင္ပုန္း။
မဂၤလာ လႉဖြယ္ေရး
ေဆးတဲ႔ပန္းကန္ လံုး။
လူလံုးျပ အလွဆင္
ရြံ ႔တဲ႔သူ႔သြင္။
ေဆးမန္းဝင္ ပံုျပင္ျပ
သိပ္သေဘာက်။
ဆိုးသြမ္းေပ႔ ကိုလူေမာ္
ကြမ္း ေဆး အရက္ ေဖၚ။
ေျမွာက္ပင္႔ေခၚ ကိုလူလွ
က်ြမ္းဝင္လာရ။
သင္ျပလို႔ ေဖါက္သည္ေဖၚ
မူးရစ္လို႔ေအာ္။
ရြာေဆာ္လည္း မေနရ
ေတာ္ေတာ္ဂြက်။
ရြာဦးေက်ာင္း ဆရာေတာ္
လက္ေလ်ာ့ေပါ့ေနာ္။
သူၾကီးလည္း မေနရ
ခက္လွျပီပ။
မျဖစ္ေခ် ဒီကေလး
သူ႔ရဲ ႔ေနာင္ေရး။
ရြာေရးမို႔ ဆရာေတာ္
ေျပာရျပီေနာ္။
လူလွကို စာဝါခ်
ေခၚသင္ေပးရ။
ငယ္လတ္ၾကီး တန္းလြန္ေသာ္
ရြာရဲ ႔လူေတာ္။
ေက်ာ္ပါေလ႔ ဂုဏ္သတင္း
ေမႊးပ်ံ ႔ၾကိဳင္သင္း။
အသင္းနဲ႔ ခပင္းရယ္
ခြဲျခားတတ္လြယ္။
မူရင္း အေျခခံက
လူပင္း မေသြမွန္မွ
လူ႔ရြာေျမ ပလီလြန္းတယ္
ဝန္းက်င္ေကာင္းမွ။ ။
" သစ္ရိပ္ညိဳ "
Comments
Post a Comment