ကိုယ့္သမိုင္းကိုယ္ေရး
ဆယ့္ႏွစ္လေရၾကည္ သေႏၶတည္မွ
ရြယ္ႏုဖြံ႔ထြား ပ်ဳိျမစ္အားထိ
မိဘတို႔ဝမ္း မေမာပမ္းႏိုင္
တေရးေရးၾကည့္ တရိပ္ရိပ္ေဆာင္
ပညာႏို႔ရည္ တိုက္ေကြၽးသည္ခ်ည္း။
သားသမီးငယ္ ေကာင္းဆိုးႂကြယ္လည္း
စြန္႔ကြယ္ပစ္လွ်က္ မ႐ွိရက္ခဲ့။
ရြယ္လြန္ပ်ိဳျမစ္ လက္ထပ္သင့္ကာ
ျဖစ္သင့္ရာကို ျဖစ္ခ်ိန္တန္လည္း
လက္လႊတ္မ်က္ကြယ္ မျငင္းပယ္ခဲ့။
သားသမီးေျမးျမစ္ အိမ္ေထာင္သစ္ထဲ
စြမ္းတတ္ရာရာ ထိမ္းသိမ္းကာျဖင့္
မိဘမ်ဳိးႏြယ္ ဂုဏ္မငယ္ေအာင္
လက္လႊဲေ႐ွာင္တိမ္း ဘယ္မယိမ္းခဲ့။
သိုက္ျမံဳေျပာက်ယ္ ေလာကလယ္တြင္
ကိုယ္က်ိဳးစီးပြား ေလာဘသားတို႔
ဝင္ေရာက္ေႏွာက္ယွက္ သိမ္းပိုက္ခဲ့လွ်င္
ငါ့ေဆြငါ့မ်ဳိး ဘိုးဘြား ငါတို႔
မ်ဳိုးခ်စ္ျပသား ၿငိမ္မေနအားပဲ
ဆပ္ဆပ္ထိမခံ စြန္႔တြန္းလွန္ခဲ့။
ပံုပမာအား တိုင္းျပည္မ်ားတြင္
ျပည္သူ႔ရင္ထဲ စုစည္းျမဲသာ။
ဝါးစည္းကြဲေျပ ေရာက္ေလအျခား
ခြင့္ျပဳထားက ဘိုးဘြားပိုင္ေျမ
ယူသူအျခား ပိုင္ဆိုင္အားမဲ့ ။
တိုင္းျခားဝင္ေရာက္ လာေႏွာက္ယွက္မူ
ျပည္ပရန္စြယ္ အႏၲရာယ္တို႔
စုေပါင္းတြန္းလွန္ အားထုတ္ျပန္တိုက္
ငါ့ေျမငါ့ေရ ငါဌာေနကို
တစ္လကၼမက်န္ အစြန္းမခံခဲ့။
သို႔ေၾကာင့္သားသမီး အမွားႀကီးသည့္
မိဘဘိုးဘြား ဂါရေဝါစ
နိဝါဒေထြ ျပစ္မွားေလနဲ႔။
အိုမင္းမစြမ္း ခ်ိနဲ႔ႏြမ္းလည္း
ေကာင္းမႈစိတ္သန္ လုပ္ရပ္မွန္ေသာ
ေ႐ွးက်ဳိးရြက္ေဆာင္ ဤလူ႔ေဘာင္ဝယ္
ရာဇဝင္သမိုင္း မ႐ိုင္းေစနဲ႔။
ထာဝရသမိုင္း ေကာင္းက်ဳိးေဆာင္ကြဲ႔။
ကိုယ္ရဲ႕သမိုင္း ကိုယ္ေစာင့္ထိမ္းလွဲ႔ ။ ။
" သစ္ရိပ္ညိဳ "
posted from Bloggeroid
Comments
Post a Comment